شعری در وصف همه سبزی های عالم
فکر ميکنن مملکت و دوس دارن / يه موسوي نُنُر و لوس دارن
بدجوري هذيون ميگه جنبش "چيز" / همش ميگه مردم اونو دوس دارن
شهر و آتيش ميزنه و در ميره / انگاري ايشون هيجان دوس دارن
دروغ نگم به وقت اغتشاشات / مسجد تخريب شده رو دوس دارن
انگاري که شهر قشنگمون رو / له شده و توي آتيش دوس دارن
وقتي که بازي ميکنن، ميبازن / جر زدن آخرشو دوس دارن
آخرشم به زور سنگ و بنزين / نشون دادن خيلي وطن دوس دارن
چوب و چماق و فحش ناموس دادن / جيغ و هوار کشيدن دوس دارن
شاکي و ناراضي و اهل بحثن / مصلحتي دشمني با روس دارن
عاشق بي بي سي شدن يکصدا / انگاري از اون طلب بوس دارن
با اوباما رفيق شدن جون جوني / روم به ديوار کلينتونو دوس دارن
يکي ميگفت وقتي ميان خيابون / دبير انگليسي رو دوس دارن
تو جمعشون يک نفر از فرانسه / مهمون بيگناه و جاسوس دارن
خوب ميدونن روسيه و انگليس / هر دو فقط اشک ما رو دوس دارن
پارتي دادن توي نماز جمعه / سوت و کف و اونجا با هم دوس دارن
شاکي ز دستشون شدن مرد و زن / انگاري مردم آزاري دوس دارن
خاتمي و مهدي کروبي هم / قاط زدن موسوي رو دوس دارن
موقع تحليف رئيس جمهور / قهر و فراري شدنو دوس دارن
قاضي و دادگاه و پليس و قانون / وقتي به سودشون باشه دوس دارن
پيرو بي بديل رنگ سبزن / سبزي آش و اسفناج دوس دارن
نکته آخر واسه اونهائي که / حرفاي جدي زدنو دوس دارن
خوب ميدونيم اينکه تو هر زماني / دشمنامون مرگ ما رو دوس دارن
اين وسط اما ميدونيم بعضيا / پيرو دشمن بودنو دوس دارن
شکر خدا که مردمان ايران / يه مشتي دشمنان مأيوس دارن
اگر کسی سبزه اینم بدونه / مردم ما سبزی پلو دوس دارن
سروده ای از: متحجرالشعرا